Nieuzasadniony postój

Czas pracy kierowcy to nie tylko czas samego prowadzenia pojazdu. Pod uwagę wziąć tu należy także czas załadunku oraz rozładunku, a także wszelkie czynności, podejmowane przez kierowcę mające na celu zapewnienie mu komfortu oraz jakości pracy (mowa tu np. o utrzymaniu pojazdu w czystości).

Wszystkie te działania powinny być przez kierowcę rejestrowane tak, by na podstawie tych danych można było opracować dokładną ewidencję czasu pracy. Tylko taki spis gwarantuje bowiem przejrzystość zasad pracy.

Czym jest nieuzasadniony postój?

Jak wspomniano wyżej, dodatkowe czynności podejmowane przez kierowcę wliczają się do czasu pracy. Nie można do niego zaliczać natomiast tak zwanych nieuzasadnionych postojów w czasie prowadzenia pojazdu. Szczegóły w sprawie tej kwestii zawarto w Ustawie o czasie pracy kierowców.

Artykuł 7 rozporządzenia Rady (WE) 561/2006 jasno precyzuje, że po 4,5-godzinnym prowadzeniu pojazdu kierowca jest zobowiązany do przerwy trwającej minimum 45 minut. Ten odpoczynek może zostać zastąpiony dwoma krótszymi: pierwszym 15-minutowym, kolejnym zaś 30-minutowym. Jest to jednak czas minimalny, kierowca ma natomiast prawo do zwiększenia liczby przerw. Pamiętać jednak należy, że pracodawca może konkretne przerwy zakwalifikować jako nieuzasadnione postoje w prowadzeniu pojazdu.

Osoba prowadząca ewidencję czasu pracy czy też rozliczająca kierowców musi jednak udowodnić, że w tym okresie miał miejsce brak związku z pracą działań podejmowanych przez kierowcę. Nie będzie tutaj pomocny tachograf, gdyż sposób rejestracji przerw i postojów nieuzasadnionych jest identyczny. Dobrym rozwiązaniem jest wprowadzenie kontroli czasu pracy za pomocą systemu GPS oraz monitoringu. Pracodawca ma obowiązek poinformowania podwładnych o wprowadzeniu takiego systemu oraz uregulowania tej kwestii w przepisach zakładowych.

Rozliczenie nieuzasadnionego postoju

Przed podjęciem decyzji o nieuznaniu przerwy za czas pracy pracodawca jest zobowiązany powiadomić o tym fakcie kierowcę. Dzięki temu kierowca będzie miał możliwość ustosunkowania się do sporządzonej ewidencji oraz wyjaśnienia faktu postoju zakwalifikowanego jako nieuzasadniony postój. Pracodawca tym sposobem zabezpiecza się przed zarzutem niewłaściwego sporządzania ewidencji.

Kiedy przerwa będzie uzasadniona?

Nie każdy postój przekraczający regulaminowe 45 minut jest nieuzasadniony. Na trasie może zaistnieć wiele czynników, wskutek których kierowca nie będzie mógł przez pewien czas kontynuować jazdy. Jednym z możliwych wyjaśnień takiego stanu są problemy techniczne z samochodem bądź choćby wątpliwości dotyczące jego stanu technicznego, czy też nieprzewidziane zdarzenia drogowe. Bezdyskusyjną sytuacją tego typu może być wypadek i wynikającego z niego zagrożenie.

W sytuacji wystąpienia jakiegokolwiek zdarzenia tego typu kierowca powinien złożyć odpowiednie wyjaśnienie, mające na celu zapobieżenie odliczenia przerwy od czasu pracy. Może to uczynić na dwa sposoby. Zazwyczaj sposobem wystarczającym jest złożenie ustnych wyjaśnień. Jeśli jednak pracodawca nie uznaje ich, konieczna będzie forma pisemna. Kierowca może wówczas zgłosić sprawę do Państwowej Inspekcji Pracy, jednakże nie rozwiąże to problemu. Kierowca stanie przed koniecznością dochodzenia swoich racji w sądzie pracy.

Warunkiem wliczenia przerwy do czasu pracy, prócz wyjaśnienia jej przyczyn, jest także maksymalny czas jej trwania zamknięty w obrębie 15 minut.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *